Dyslexie — en leerstoornissen als dyscalculie, dyspraxie en dysorthografie — laat sporen na. Niet in het brein zelf, want dat werkt prachtig op zijn eigen manier. Maar in het zelfvertrouwen, in de jaren van rode pen-correcties, in de gewoontes om fouten te verbergen voordat iemand ze kan zien.
In de dyslexie-gemeenschap op Atypik'Love is er geen rode pen.
Een brein dat anders verwerkt
Mensen met dyslexie denken vaak visueel, creatief en associatief. Ze zien verbanden die anderen missen. Ze lossen problemen op via wegen die anderen niet bewandelen. Ze zijn gewend om harder na te denken over dingen die voor anderen automatisch gaan — en dat maakt ze veerkrachtig op manieren die zelden genoeg worden erkend.
Hier vind je mensen die dat herkennen. Niet omdat ze het hebben opgezocht, maar omdat ze het kennen. Tikfouten zijn hier geen signaal van iets — ze zijn gewoon onderdeel van hoe iemand communiceert.
Er is ook iets bevrijdends aan een omgeving waar je je niet hoeft te verantwoorden voor hoe je schrijft. Waar je gewoon kunt zeggen "ik heb dyslexie" en verder kunt gaan met het gesprek dat ertoe doet.
Contact zonder schaamte
Schaamte is een van de grootste lasten bij leerstoornissen — niet de stoornis zelf, maar de boodschappen die je hebt meegekregen over wat het betekent. Die boodschappen kloppen niet.
In deze gemeenschap vind je mensen die dat weten. Mensen die jouw manier van denken begrijpen, waarderen en soms zelfs bewonderen — precies omdat het anders is.
Daten met dyslexie? De dyslexie dating hub vertelt je meer.